வேடந்தாங்கலில் வாழும் ஒரு ‘மண் வீடு’ – கான்கிரீட் காடுகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் ஒரு கட்டிடக்கலை அற்புதம்!

சென்னை போன்ற பரபரப்பான கான்கிரீட் காடுகளில் வாழ்ந்து சலித்துப்போன ஒருவருக்கு, இயற்கையோடு இயைந்த ஒரு எளிமையான வாழ்க்கை மீது ஆசை வருவது இயல்புதான். ஆனால், அந்த ஆசையை வெறும் ஒரு ‘வீடாக’ இல்லாமல், உணர்வுகளோடு பேசும் ஒரு ‘உயிரோட்டமான இடமாக’ (Living Space) மாற்றினால் எப்படி இருக்கும்? அப்படி ஒரு விசித்திரமான, அதேசமயம் பிரமிக்க வைக்கும் வீட்டைப் பற்றிய கதைதான் இது.

பிரபல கட்டிடக்கலை நிபுணர் வித்யாலட்சுமி ராஜசேகர் ‘தளி டாக்ஸ்’ (Thali Talks) நிகழ்ச்சிக்காகத் தொகுத்து வழங்கும் இந்த நேர்காணலில், ‘வி.ஆர்க்கிடெக்சர் ஸ்டுடியோவின்’ (V Architecture Studio) வடிவமைப்பாளர் வெங்கடேஷ், வேடந்தாங்கல் அருகே தான் வடிவமைத்த ஒரு தனித்துவமான சூழலியல் சார்ந்த நவீன வடிவமைப்பு (Eco-Parametric) கொண்ட மண் வீடு குறித்த சுவாரஸ்யமான அனுபவங்களை நம்மோடு பகிர்ந்துகொள்கிறார். ஒரு சாதாரண வீடாக இல்லாமல், சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு, மனித உடலின் நீட்சியாக (Extension of Human Body) வடிவமைக்கப்பட்ட இந்த வீட்டின் பின்னணி ஒரு சுவாரஸ்யமான நாவலைப் போல விரிகிறது.

வாருங்கள், அந்த மண் வீட்டுக்குள் நாமும் ஒரு நடை செல்வோம்!

ஓவியத்தில் இருந்து கட்டிடக்கலைக்கு: வெங்கடேஷின் பயணம்

ஆரம்பத்தில் ஒரு ஓவியராகத் தன் கலைப் பயணத்தைத் தொடங்கிய வெங்கடேஷ், பின்புதான் கட்டிடக்கலைத் துறைக்குள் நுழைந்திருக்கிறார். விழுப்புரம் சூர்யா ஸ்கூல் ஆஃப் ஆர்க்கிடெக்சரில் படிப்பை முடித்துவிட்டு, மும்பையில் உள்ள ‘கூட்டு கட்டிடக்கலை’ (Collaborative Architecture) நிறுவனத்தில் முஜிப் மற்றும் லலித் ஆகியோரின் வழிகாட்டுதலிலும், சென்னையில் உள்ள முரளி ஆர்க்கிடெக்ட்ஸ் நிறுவனத்திலும் பயிற்சி பெற்றவர் இவர்.

பொதுவாக, வரைபடங்களை வெறும் முப்பரிமாண (3D) மாதிரிகளாகப் பார்க்கும் பழக்கம் இவரிடம் இல்லை. ஒரு ஓவியராக இருப்பதால், ஒரு கட்டிடத்தை மனித உணர்ச்சிகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஓவியமாகவே பார்க்கிறார் வெங்கடேஷ்.

“கட்டிடக்கலை என்பது வெறும் முப்பரிமாணக் கலை அல்ல. ஒரு ஓவியனாக, நான் எப்போதுமே சுற்றியுள்ள சூழலையும் மனித உணர்வுகளையும் தொடர்புபடுத்தித்தான் வரைவேன். இப்போது இந்த வீட்டை நான் ஒரு முப்பரிமாண ஓவியத்திரையாகவே (3D Canvas) பார்க்கிறேன்… இதில் வசிப்பவர்களின் உணர்வுகள்தான் வண்ணங்களாகத் தீட்டப்படுகின்றன!” என நெகிழ்கிறார் வெங்கடேஷ்.

செய்யூர் தந்த பாடம்: ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக்!

வேடந்தாங்கல் வீட்டிற்குள் நுழைவதற்கு முன், வெங்கடேஷ் பகிர்ந்துகொண்ட ஒரு பழைய நிகழ்வு, அவரின் வடிவமைப்புத் தத்துவத்தை (Design Philosophy) நமக்கு ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

சில வருடங்களுக்கு முன்பு, செய்யூர் என்ற கிராமத்தில் ஒரு வீட்டின் உரிமையாளருக்காக பிரம்மாண்டமான, ‘அமைச்சரின் மாளிகை’ போன்ற ஒரு நவீன வீட்டை அவர் கட்டிக் கொடுத்தார். வீட்டின் உரிமையாளர் அந்த ஆடம்பரத்தைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். ஆனால், அந்த வீடு அங்குள்ள உள்ளூர் மக்களைப் பெரிதும் சங்கடப்படுத்தியது. வெள்ளை நிறத்திலான பளபளப்பான சுவர்கள், விலையுயர்ந்த கிரானைட் தரைகள் என அந்த வீடு, கிராமத்தின் சிறிய குடிசைகளுக்கு நடுவே ஒரு பெரிய ஏற்றத்தாழ்வைக் காட்டியது. அந்தப் பகுதி மக்கள் அந்த வீட்டுக்குள் நுழையவே தயங்கினார்கள்.

“ஒரு வடிவமைப்பாளராக நான் கட்டிய வீடு, அந்தத் தெருவில் உள்ள மக்களை உளவியல்பூர்வமாக நெருடுகிறது என்பதை அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். நம்மிடம் இருக்கும் ஆடம்பரத்தை வைத்து, ஏழை மக்களிடம் ஒரு பிரிவினையைக் (Disparity) காட்டுவது எனக்கு மிகுந்த மன உளைச்சலைத் தந்தது. அந்த இடைவெளியை எப்படி குறைப்பது? அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் நாம் எப்படிப் போவது? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைதான் வேடந்தாங்கல் மண் வீடு!” என்கிறார் வெங்கடேஷ்.

வேடந்தாங்கல் சவால்: சி.இ.ஓ-வின் சிம்பிள் ஆசை!

சென்னையில் பிறந்து வளர்ந்து, ஒரு பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனத்தில் தலைமைச் செயல் அதிகாரியாக (CEO) வேலை பார்க்கும் வீட்டின் உரிமையாளர் அவர். குளிரூட்டப்பட்ட அறைகள், கண்ணாடிச் சுவர்கள், ஓய்வில்லாமல் உழைக்கும் வாழ்க்கை முறை என வாழ்ந்தவர், கொரோனா பெருந்தொற்று சமயத்தில் தனது மாமனார் ஊரான வேடந்தாங்கலுக்கு வந்து தங்கியிருக்கிறார். அந்த ஒரு வருட கிராமத்து வாழ்க்கை அவருக்கு மிகவும் பிடித்துப்போக, அங்கேயே ஒரு வார இறுதி ஓய்வில்லம் (Weekend House) கட்டலாம் என வெங்கடேஷை அணுகியுள்ளார்.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நில அமைப்பு 

இது 29 x 85 அடி கொண்ட மிகவும் குறுகலான ஒரு நிலப்பகுதி. பிரதான சாலையிலிருந்து 13 கிலோமீட்டர் தள்ளி உள்ள ஒரு சிறிய கிராமம் அது. வெறும் 50, 60 வீடுகள்தான் அந்தப் பகுதியில் உள்ளன. பெருமழை பெய்தால் இரண்டு பக்கமும் உள்ள பாலங்கள் மூழ்கி, சுமார் 21 நாட்கள் அந்த ஊர் வெளித்தொடர்பின்றித் தனித்தீவு போல மாறிவிடும். சுற்றிலும் ஏழை மக்கள் வாழும் எளிய மண் வீடுகள்தான் அங்கே அதிகம்.

இங்கு போயும் ஒரு பிரம்மாண்டமான கான்கிரீட் வீட்டைக் கட்டினால், செய்யூரில் நடந்த அதே தவறு மீண்டும் நடக்கும் என உணர்ந்தார் வெங்கடேஷ். எனவே, “இந்த ஊருக்கு, இந்த மண்ணுக்கு என்ன தேவையோ அதைக் கட்டுவோம். உள்ளூர் மக்களின் வீடுகளைப் போலவே இதுவும் ஒரு ‘மண் வீடு’ தான் என்ற உணர்வை அவர்களுக்குத் தர வேண்டும்” என உறுதியாக முடிவெடுத்தார்.

சினிமா தந்த இன்ஸ்பிரேஷன்: பப்ளிக் முதல் பிரைவேட் வரை!

ஒரு குறுகலான இடத்தில் எப்படி சுதந்திரமான வடிவமைப்பைக் கொண்டுவருவது? வெங்கடேஷ் இந்த வீட்டை மூன்று முக்கியப் பகுதிகளாகப் பிரித்தார்:

• பொதுவெளி (Public Space): வீட்டின் முன்பகுதி மற்றும் திண்ணை. ஊர் மக்கள் யார் வேண்டுமானாலும் வரலாம், அமர்ந்து பேசலாம்.

• அரைப் பொதுவெளி (Semi-Public Space): வீட்டின் நடுக்கூடம் (Hall) மற்றும் முற்றம் (Courtyard).

• தனிப்பட்ட வெளி (Private Space): வீட்டின் பின்புறம் உள்ள படுக்கையறைகள்.

இப்படியொரு இடப்பகிர்வுக்கு அவருக்கு உத்வேகம் கொடுத்தது சினிமா!

“நான் ஆஸ்கர் விருது பெற்ற ‘பாரசைட்’ (Parasite) மற்றும் மலையாளப் படமான ‘தி கிரேட் இந்தியன் கிச்சன்’ (The Great Indian Kitchen) போன்ற படங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். அந்தப் படங்களில், மேல்தட்டில் இருப்பவர்களுக்குத் தங்களுக்குக் கீழே இருப்பவர்கள் படும் கஷ்டங்கள் தெரிவதே இல்லை என்பதை ஒரு இடைநிலை வெளி (Transit Space) மூலம் அழகாகக் காட்டியிருப்பார்கள். அதே போல, ஒரு பகுதியில் இருந்து இன்னொரு பகுதிக்குப் போகும்போது ஒரு நீண்ட பயணம் இருக்க வேண்டும். அந்தப் பயணத்தை இணைக்கும் பாலமாகவே இந்த வீட்டின் ‘முற்றத்தை’ அமைத்தேன்.”

ஆச்சரியம் என்னவென்றால், இந்த வீட்டின் முன்பக்கம் மதில் சுவரே (Compound wall) கிடையாது! கிராமங்களில் மதில் சுவர் வைத்து மக்களைப் பிரிக்கும் பழக்கம் இல்லை என்பதால், சுற்றியுள்ள தோட்டப் பகுதியோடு வீடு திறந்த நிலையில் இயற்கையாக இணைந்துள்ளது. முன்பக்கம் உள்ள திண்ணை, அண்டை வீட்டாருடன் மனம் விட்டுப் பேச ஒரு அற்புதமான பாலமாகச் செயல்படுகிறது.

வீட்டின் இதயம்: 500 சதுர அடி முற்றம் (Courtyard)

சுமார் 2200 சதுர அடி மட்டுமே உள்ள ஒரு நடுத்தர வீட்டில், 500 சதுர அடியை ஒரு திறந்தவெளி முற்றத்திற்காக ஒதுக்குவது என்பது சாதாரண விஷயமல்ல. வீட்டு உரிமையாளர் முதலில் தயங்கினாலும், இன்று அந்த முற்றம்தான் வீட்டின் ‘உயிர்நாடி’.

பழங்கால செட்டிநாடு வீடுகளில் முற்றம் வைப்பதன் முக்கியக் காரணம், வீட்டின் உள்ளே தடையற்ற காற்றோட்டம் மற்றும் வெளிச்சத்தைக் கொண்டு வருவதுதான். இதையே அறிவியல்பூர்வமாக ‘வெப்பச்சலன வெளியேற்றம்’ (Stack Effect) என்கிறார்கள். வீட்டின் உள்ளே இருக்கும் சூடான காற்று இந்த முற்றம் வழியாக மேலே சென்றுவிட, வெளியிலிருந்து குளிர்ந்த காற்று உள்ளே வரும். மேற்கே வெயில் அதிகம் என்பதால் அந்தப் பக்கச் சுவர்களை முழுவதுமாக மூடிவிட்டு, கிழக்கே முழுவதுமாகத் திறந்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

அந்த வீட்டு உரிமையாளரின் மூன்று குழந்தைகளும் இன்று தொலைக்காட்சி, கைப்பேசி என எந்த மின்னணுச் சாதனமும் இல்லாமல், இந்த நடுக்கூடத்திலும் முற்றத்திலும்தான் ஓடி ஆடி, சைக்கிள் ஓட்டி விளையாடுகிறார்கள். பிரதான படுக்கையறையில் (Master Bedroom) இருந்து பார்த்தால் குழந்தைகள் விளையாடும் முற்றம் முழுவதும் கண்ணாடியின் வழியே துல்லியமாகத் தெரியும். இதனால் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பும் முழுமையாக உறுதி செய்யப்படுகிறது.

மண் சுவர்: ‘போர்டு எர்த்’ (Poured Earth) தொழில்நுட்பம்!

இது சாதாரண செங்கல் வீடோ, பழைய காலத்து மண் வீடோ அல்ல. இது ‘வார்க்கப்பட்ட மண்’ (Poured Earth) எனப்படும் அதிநவீன தொழில்நுட்பத்தில் கட்டப்பட்ட வீடு.

“வார்க்கப்பட்ட மண் சுவர்” என்பது இயற்கையையும் நவீன தொழில்நுட்பத்தையும் இணைத்து உருவாக்கப்படும் ஒரு சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த கட்டுமான முறையாகும். இது வழக்கமான சிமெண்ட் கான்கிரீட் சுவர்களைப் போலவே அச்சுகளில் ஊற்றி வார்க்கப்படுகிறது, ஆனால் இதில் முக்கிய மூலப்பொருள் ‘மண்’ ஆகும்.

உருவாக்கும் முறை 

இதில் அந்தந்தப் பகுதிகளில் கிடைக்கும் உள்ளூர் மண், தண்ணீர் மற்றும் சுவரை உறுதியாக்குவதற்காக (stabilizer) சிறிதளவு சிமெண்ட் அல்லது சுண்ணாம்பு ஆகியவை ஒன்றாகக் கலக்கப்படுகின்றன. இந்தக் கலவை திரவ நிலையில் சுவருக்காக அமைக்கப்பட்ட அச்சுகளில் (Formwork) ஊற்றப்பட்டு, உலர விடப்படுகிறது. நன்கு காய்ந்த பிறகு அச்சுகள் பிரிக்கப்பட்டு, உறுதியான மற்றும் அழகான மண் சுவர் பெறப்படுகிறது.

இதன் முக்கிய நன்மைகள்:

• சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு: சாதாரண கான்கிரீட்டை விட இதில் மிகக் குறைந்த அளவே சிமெண்ட் பயன்படுத்தப்படுவதால், கார்பன் உமிழ்வு கணிசமாகக் குறைகிறது.

• வெப்பக் கட்டுப்பாடு (Thermal Comfort): இந்த சுவர்கள் வெப்பத்தை உறிஞ்சி மெதுவாக வெளியிடும் தன்மை கொண்டவை. இதனால் கோடைகாலத்தில் வீடு குளிர்ச்சியாகவும், குளிர்காலத்தில் இதமாகவும் இருக்கும்.

• செலவு குறைவு: கட்டுமானப் பகுதிக்கு அருகிலேயே கிடைக்கும் மண்ணைப் பயன்படுத்துவதால், போக்குவரத்து மற்றும் மூலப்பொருள் செலவுகள் பெருமளவு குறைகின்றன.

• அழகியல் தோற்றம்: வர்ணம் பூசாமலேயே இந்த சுவர்கள் இயற்கையான மண் நிறத்தில் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாகவும் அமைதியாகவும் தோற்றமளிக்கும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், நவீன கால கட்டுமானத்தில் இயற்கைச் சூழலை பாதிக்காத (Sustainable Architecture) வீடுகளைக் கட்ட விரும்புவோருக்கு “வார்க்கப்பட்ட மண் சுவர்” ஒரு சிறந்த மற்றும் வலுவான மாற்று முறையாகும்.

இந்த வீட்டில் சுத்தமான மண்ணைக் குழைத்து, கான்கிரீட் ஊற்றுவது போல மர வார்ப்புச்சட்டம் (Shuttering) வைத்து வார்க்கப்படும் முறை இது. இந்தச் சுவர் கிட்டத்தட்ட 1 அடி தடிமன் கொண்டது. ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, மழையிலும் வெயிலிலும் காய்ந்து, இறுகி இது ஒரு ஒற்றைப் பாறை (Single Stone Block) போலவே மாறிவிடும். இதனால் சாதாரண கான்கிரீட் சுவர்களை விட 6 முதல் 8 டிகிரி வரை வெப்பம் வீட்டின் உள்ளே குறைவாகவே இருக்கும்.

ஆனால், இதைச் செயல்படுத்துவது அத்தனை சுலபமாக இருக்கவில்லை. களத்தில் பல சவால்கள் காத்திருந்தன.

• உள்ளூர் தொழிலாளர்கள்: இந்த கிராமத்தில் திறமையான கொத்தனார்கள் யாருமில்லை. விவசாயம் இல்லாததால் வேலைக்கு வந்த சாதாரண விவசாயிகள்தான் இருந்தனர். அவர்களுக்கு யூடியூப் காணொளிகளைக் காட்டி, பொறுமையாகப் பயிற்சி அளித்து அஸ்திவாரம் முதல் சுவர் வரை கட்ட வைத்தார் வெங்கடேஷ்.

• உடைந்த சுவர்: 15 அடி நீளம், 10 அடி உயரம் கொண்ட பிரம்மாண்டமான மண் சுவரை, நடுவே எந்த நிலைக்கதவுத் தாங்கியும் (Lintel) இல்லாமல் ஒரே மூச்சில் வார்க்க முடிவு செய்தார்கள். ஆரோவில்லில் கூட இவ்வளவு பெரிய சுவரைச் செய்ததில்லை. 6 மணி நேரம் மண்ணை ஊற்றிய பிறகு, வார்ப்புச்சட்டம் அழுத்தத்தைத் தாங்காமல் சுவர் 4 அடியில் வீங்கிப் (Bulge) பிதுங்கிவிட்டது.

• மீண்டெழுந்த பொறியியல்: கொஞ்சம் கூட மனம் தளராத வெங்கடேஷும் அவரது குழுவினரும் (கட்டிடக்கலை நிபுணர் யோகலட்சுமி, பொறியாளர் ஜெயகுமரன், கட்டமைப்பு நிபுணர் சித்தார்த்) அந்த சுவரை முழுவதுமாக இடித்துவிட்டுப் புதிதாகத் தொடங்கினர். சாதாரண இரும்புப் பெட்டிகளுக்குப் பதிலாக வலிமையான ‘L’ வடிவ இரும்புச் சட்டங்களைப் பயன்படுத்தி, இயந்திரத்தால் செதுக்கப்பட்ட மரப்பலகைகளைப் (CNC Plywood) பொருத்தி, 11 நாட்களில் அந்தப் பிரம்மாண்ட சுவரை வெற்றிகரமாகக் கட்டி முடித்தனர்.

கூரையும் தரையும்!

இந்த வீட்டின் மற்றொரு ஆச்சரியம் இதன் கூரை மற்றும் தரையின் அமைப்பு!

வளைந்த கூரை

உலகப் புகழ்பெற்ற கட்டிடக்கலை நிபுணர் அந்தோனியோ காடியின் (Antoni Gaudi) தத்துவம், “இயற்கையில் நேர்கோடுகள் என்பதே இல்லை” என்பதுதான். அதைப் பின்பற்றி, மனித உடலின் விலா எலும்புகளைப் போல இந்த வீட்டின் கூரையை வளைவாக வடிவமைத்திருக்கிறார்கள். தட்டையான கூரையின் கீழ் நிற்பதற்கும், வளைவான கூரையின் கீழ் நிற்பதற்கும் நமது மனநிலையில் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் ஏற்படும். ஒருவித ஆழமான அமைதியை இந்த வளைவுகள் கொடுக்கின்றன. இதில் உச்சக்கட்ட ஆச்சரியம் என்னவென்றால், இந்த வளைந்த கூரையே மொட்டை மாடிக்குச் செல்லும் படிக்கட்டுகளாகவும் (Staircase) செயல்படுகிறது!

சிவப்பு ஆக்ஸைடு தரை

ஸ்விஸ் நாட்டு வடிவமைப்பாளர் பீட்டர் ஜுமாத்தரின் (Peter Zumthor) “ஒற்றை நிறத் தன்மை” (Monochromatic) பாணியில்தான் இந்த வீட்டின் உட்புறம் அமைந்துள்ளது. தரையில் வழுவழுப்பான செயற்கை டைல்ஸ் போடாமல், பழங்கால செட்டிநாடு பாணியில் சிவப்பு நிற ஆக்ஸைடு தரை போடப்பட்டுள்ளது. இது முதியவர்களுக்கு மூட்டு வலியைத் தடுக்கும்; குழந்தைகளுக்கும் மிகவும் இதமாக இருக்கும்.

கூரைக்கும் அதே மண் நிறத்தைக் கொண்டுவர, சாதாரண சிமெண்ட்டிற்குப் பதிலாக, வெள்ளை சிமெண்ட், கருப்பு சிமெண்ட் மற்றும் மண்ணைக் கலந்து பூச்சு வேலை செய்து, மொத்த வீட்டையும் ஒரே வர்ணக் கலவையில் அமைந்த ஓவியமாக மாற்றியிருக்கிறார்கள்.

மனித உடலின் நீட்சி: “வீடு என்பதும் மூச்சு விட வேண்டும்!”

இந்த வீட்டின் வெளிச்சம் மற்றும் உணர்வுகள் பற்றி வெங்கடேஷ் சொல்லும் விளக்கம் ஒவ்வொரு வடிவமைப்பாளரும் கற்க வேண்டிய பாடம். வீட்டின் நடுக்கூடத்தில் உள்ள ஜன்னல்கள் எல்லாம் தரையை ஒட்டியே அமைக்கப்பட்டுள்ளன. காரணம், ஆடம்பரமான அறைகலன்கள் (Furniture) இல்லாமல் தரையில் அமர்ந்து பழகும் எளிய வாழ்க்கை முறை அந்த வீட்டின் உரிமையாளருடையது.

ஆனால் படுக்கையறைகளில் பெரிய ஜன்னல்கள் இல்லை. மாறாக, உயரமான குறுகிய (Slit) ஜன்னல்கள் வழியாக வடியும் மென்மையான சிதறிய வெளிச்சம் (Diffused Light), அந்த மண் சுவரின் மீது பட்டு அறைக்கு ஒரு ரம்மியமான, இதமான உணர்வைத் தருகிறது. வீட்டின் கதவுகள் அனைத்தும் 10 அடி உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளதால், உயரம் குறைவான இந்த வீடு காண்பதற்கு மிகவும் பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தைத் தருகிறது.

“ஒரு கட்டடம் என்பது வெறும் செங்கல், சிமெண்ட் அல்ல. அது மனித உடலின் நீட்சி. நம் சருமத்தை முழுவதும் பிளாஸ்டிக் பெயிண்ட் அடித்து மூடினால் எப்படி மூச்சுத் திணறுமோ, அப்படித்தான் கான்கிரீட் சுவர்களும். ஆனால், இந்த மண் சுவர்கள் மூச்சு விடும் தன்மை கொண்டவை. தண்ணீர் ஊற்றினால் இந்தச் சுவர்கள் சிலிர்த்துப்போய், இயற்கையான மண் வாசனை நமக்கு உள்ளே வரும். ஒரு கட்டிடத்திற்குப் படித்தளம் (Texture), வாசனை, வெளிச்சம், காற்றோட்டம் ஆகிய நான்கு விஷயங்கள் சரியாக அமைந்துவிட்டால்… அந்த பில்டிங் உயிர் வாழும்!” என ஆணித்தரமாகச் சொல்கிறார் வெங்கடேஷ்.